43 cent (artikel Prof. Dr. B.H.R. Wolffenbuttel)

09-01-14

Gek werd zij er van. De betutteling, maar ook de onduidelijkheid en willekeur. 

Het begon met een brief van de apotheek, waar zij haar recept ging verlengen. Na al zo’n zes jaar Thyrax gebruikt te hebben, was dit haar routine iedere laatste week van het kwartaal. In bijzondere propagandatermen werd haar het volgende verteld:

  ‘Thyrax is de fantasienaam die de fabrikant aan het middel gegeven heeft’.  En even verderop: ‘Andere fabrikanten mogen het middel levothyroxine nu fabriceren en verkopen. Deze fabrikanten steken veel minder geld in promotie, en kunnen dit geneesmiddel tegen een veel lagere prijs verkopen’. ‘Niet alleen zit er evenveel van de werkzame stof in levothyroxine, maar ook de opname in het lichaam is hetzelfde. …….. Levothyroxine tabletten zijn alleen minder duur. Op die manier helpt u mee om de gezondheidszorg betaalbaar te houden’. 

Schildklierwaarden

Via haar specialist en de patiëntenvereniging was zij goed op de hoogte van haar aandoening. Schildklierkanker kan terug komen, en daarom moeten haar schildklierwaarden goed onder controle  zijn. Het TSH moet zelfs iets lager zijn dan als je ‘gewoon’ een te lage schildklierwerking hebt, om terugkeren van de ziekte te voorkomen. 

Extra bloedcontrole

Hoe zou dat met de nieuwe tabletten zijn? Een jaar eerder was er immers nog een hele partij schildklierpillen in Engeland van de markt gehaald, omdat ze kwalitatief niet goed waren. Helaas stond in de brief van de apotheker niet vermeld dat zij een extra bloedcontrole moest laten doen. De beroepsverenigingen van huisartsen en specialisten hameren er al jaren op dat tabletten niet zo maar uitwisselbaar zijn, en dat extra controle noodzakelijk is bij iedere wisseling van medicatie of dosering.

Overstappen

Waren er niet ongelukken gebeurd, toen medicijnen tegen epilepsie werden gewijzigd, en een aantal mensen ineens met epileptische aanvallen te maken kregen die tevoren al meerdere jaren klachtenvrij waren? Om die reden schreef het Nationaal Epilepsie Fonds in één van haar brochures: ‘Zonder meer overstappen van het ene op het andere merk is daarom niet verstandig. U kunt (weer) aanvallen of last van bijwerkingen krijgen. U kunt zich het beste houden aan het middel dat u in eerste instantie is voorgeschreven. Let erop dat de arts bij een herhalingsrecept hetzelfde voorschrijft en sta erop dat de apotheek dit ook levert’.

Bloedprikken

Zij vroeg in haar apotheek naar het hoe en waarom, en waarom er niet vermeld stond dat zij extra bloed moest laten prikken. Net vier weken tevoren was zij gecontroleerd in het ziekenhuis, en haar specialist was heel tevreden. Nu zou zij minstens één keer extra moeten laten prikken, en als het dan nog niet goed was, nog een keer, tot het moment dat zij weer stabiel zou zijn ingesteld. Toen zij opmerkte dat de besparing nooit op zou wegen tegen de extra kosten van het bloedprikken kreeg zij als reactie: ‘Bloedprikken moet u toch’. Grrrrr.

Zorgverzekeraar

Eerst maar eens gebeld met de zorgverzekeraar, zo eentje die suggereert de mens centraal te stellen. Een aardige mevrouw aan de lijn, dat dan weer wel. Opgeschoten is zij er niet mee. In het kort komt het er op neer dat de zorgverzekeraar vindt dat het generieke middel gebruikt MOET worden. Ondanks dat zowel in de huisartsenrichtlijn als in de Handleiding Geneesmiddelensubstitutie vermeld staat dat een patiënt steeds hetzelfde middel dient te gebruiken vanwege de smalle therapeutische breedte van levothyroxine. Dat gaat de vriendelijke mevrouw navragen en zij wordt hier over nog teruggebeld. ‘Maar maakt u zich vooral geen zorgen, mevrouw. Wij weten echt wel wat wij doen’. Daar heeft zij maar niet op gereageerd.

Prijsvergelijking

Vervolgens heeft zij de prijzen van de medicijnen eens echt vergeleken. Hmm, de prijs voor Thyrax voor een jaar, in de dosering die zij gebruikt, bedraagt € 32,20. Niet erg duur, dacht ze zo. Op de website van de overheid (handig dat internet !) kon ze ook de prijs van de generieke schildklier medicijnen uitrekenen.  Vol ongeloof keek zij naar het resultaat. Een even grote hoeveelheid van de Teva medicijnen kost op jaarbasis € 30,46. 

Hartkloppingen

Voor een verschil van minder dan twee Euro (om precies te zijn € 1,74, 43 cent per kwartaal) moest zij met de bus naar het ziekenhuis, extra bloed laten prikken (kosten ruim 20 Euro), terug naar huis, twee dagen later de specialist bellen, en als de uitslag niet goed genoeg was, moest dat vijf weken later nog een keer extra, bovenop de regelmatige controle die zij iedere vier maanden al nodig had, omdat haar schildklier spiegel altijd al iets ‘wiebelde’. Bij een iets te hoge T4 waarde kreeg zij al snel hartkloppingen. En wat moet er dan, als over één tot twee jaar een ander preparaat weer een dubbeltje goedkoper is? Weer switchen, weer dat hele circus?

Gek

43 cent per kwartaal aan zogenaamde besparingen ten koste van de patiënt en diens welzijn? Hiertegenover echter extra kosten voor extra bloedcontroles. De opmerking in de apotheek over een veel lagere prijs klonk haar lachwekkend in de oren. Zij vroeg zich af of de wereld gek geworden was.


Deze blog is tot stand gekomen dankzij de hulp van een volstrekt verbijsterde gebruikster van Thyrax, aan wie ik veel dank verschuldigd ben.


Bron: artsennet.nl

Met dank aan Prof. Dr. B.H.R. Wolffenbuttel - UMC Groningen

(bijgewerkt: 09-01-2014)
« terug